شبکه های اجتماعی

اگر شما هم جزء آن دسته از والدینی هستید که نمی توانید نوجوان خود را متقاعد کنید دوش بگیرد حتما این مقاله را تا انتها بخوانید

در طی دوران بلوغ، نه تنها بدن نوجوان تغییر می کند، بلکه نحوه مراقبت از بدن نیز تغییر می کند. نوجوانان احتمالاً بیشتر از زمانی که جوان بودند نیاز به دوش گرفتن دارند و برای بسیاری از نوجوانان، عادت به دوش گرفتن روزانه (یا حداقل یک روز در میان) ممکن است دشوار باشد. شما می توانید با صحبت کردن با آنها در مورد اهمیت بهداشت، کمک به آنها تا یاد بگیرند که بهداشت خوب یک مسئولیت شخصی است و با در نظر گرفتن دلایلی که ممکن است یک نوجوان دوش نگیرد، به آنها کمک کنید تا وارد یک روال عادی شوند.

ادامه مطلب...

سال‌های نوجوانی می‌تواند ناگهان و گاهی بی سروصدا شروع شود. ممکن است یک شبه به نظر برسد که کودکی که می‌توانست تشویق شود و هدایت شود، اکنون استقلال خود را ابراز می‌کند و برخی از قوانینی را که قبلاً به راحتی تحمیل کرده‌اید، کنار می‌زند.

ادامه مطلب...

آیا با یک نوجوان بی احترام سر و کار دارید؟

شاید وقتی از فرزند نوجوانتان می خواهید تکالیفش را انجام دهد زیر لب غرغر می کند.

یا شاید وقتی به او می گویید که نمی تواند با دوستانش بیرون برود، در اتاقش را به هم می زند.

شما نوجوانان خود را دوست دارید و بهترین ها را برای آنها می خواهید.

اما شما همچنین می خواهید آنها بپذیرند که در خانواده شما قوانینی وجود دارد، همانطور که در دنیای بیرون نیز قوانینی وجود دارد.

نگران نباشید.

بی احترامی نسبت به والدین امری رایج است زیرا نوجوانان بین دوران کودکی و بزرگسالی، حرکت می کنند.

اما شما نمی توانید و نباید بی احترامی آنها را به سادگی  نادیده بگیرید. شما به یک استراتژی برای نحوه برخورد با نگرش نوجوان نیاز دارید. کارهایی هستند که باید انجام دهید و کارهایی هستند که باید از انجام آنها اجتناب کنید.

این مقاله 10 نکته برای مدیریت موفقیت آمیز نوجوانان بی احترام و اغلب سرکش را توضیح می دهد.

1. مغز نوجوان را درک کنید

در دوران کودکی، رشد مغز فوق العاده ای وجود دارد. تا سن شش سالگی، 95 درصد از ساختار مغز قبلاً شکل گرفته است.

آن را به عنوان یک توسعه ناگهانی سیم کشی مغز تصور کنید. مشکل این است که سیم کشی جدید هنوز به بخش های کلیدی مغز متصل نشده است.

این بدان معناست که نوجوانان می توانند به راحتی از خود و موقعیت های بیرونی ناامید شوند. آنها را تکانشی می کند و درمعرض نوسانات خلقی هستند که من و شما تجربه نمی کنیم.

2. به نیازهای عاطفی زیربنای رفتار فکر کنید

وقتی نوجوانان به والدین خود بی احترامی می کنند، گاهی اوقات نشانه آن است که نیازهای عاطفی آنها برآورده نشده است.

گاهی اوقات رفتار غیر محترمانه راهی برای جلب توجه است. در مواقع دیگر، این نشانه ای از عدم پذیرش آنهاست.

با نوجوان خود بنشینید و به او بگویید که اگر می خواهد در مورد چیزی صحبت کند، در کنار او هستید. به او یادآوری کنید که او را بدون قید و شرط دوست دارید. به خاطر داشته باشید که نوجوانان اغلب احساس ناتوانی می کنند.

3. الگو باشید

مهم‌ترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که نوع رفتاری را که می‌خواهید در نوجوان خود ببینید، الگوسازی کنید.

شگفت‌انگیز است که چگونه بسیاری از والدین فرزندان خود را بی ادب خطاب می‌کنند و سپس دقیقاً رفتاری را که مورد انتقاد قرار می‌دهند، الگوسازی می‌کنند. به یاد داشته باشید، فرزندانتان دائماً شما را به عنوان یک الگو نگاه می کنند.

4. درک کنید که نوجوان شما در حال رشد استقلال است

بی احترامی شدید نسبت به والدین هرگز نباید تحمل شود. اما درک این نکته مهم است که سطحی از بی احترامی بخشی از روند رشد و توسعه استقلال است. بچه ها در محیطی بزرگ می شوند که تعادل قدرت با والدین است. در احاطه قوانین و انتظارات، کودکان تمایل دارند احساس ناتوانی کنند.

5. اشکال خفیف بی احترامی را نادیده بگیرید.

در برخی از خانواده ها، پدر خواستار احترام مطلق است. اما این نه سالم است و نه مطلوب.

در واقع، معمولاً بهتر است از رفتارهای خفیف بی‌احترامی مانند بالا انداختن شانه‌ها، ابروهای بالا انداخته، بی حوصلگی ساختگی یا غرغر کردن زیر لب چشم‌پوشی کنید.

رفتار بی احترامی در نوجوانان امری رایج است و بخشی از فرآیند بزرگ شدن است. اما بی ادبی آشکار را هرگز نباید تحمل کرد. نادیده گرفتن آن به سادگی منجر به تشدید چنین رفتاری می شود.

6. مرزهای واضح و ثابتی تعیین کنید.

یکی از شایع ترین علل بی احترامی در نوجوانان عدم وجود مرزهاهست.

کودکانی که لوس شده‌اند یا اجازه دارند راه خودشان را داشته باشند، اغلب به نوجوانانی بی‌احترامی تبدیل می‌شوند.

در خانواده هایی که قوانین محکم بسیار کمی وجود دارد، بی احترامی در میان نوجوانان تقریباً اجتناب ناپذیر است.

خانواده‌هایی که در آن‌ها والدین قوانینی برای رفتار بچه‌ها دارند، اما آنها را به طور متناقض به کار می‌برند، احتمالاً نوجوانان بی‌احترامی ایجاد می‌کنند.

7. اگر عواقبی را تعیین می کنید، آنها را دنبال کنید.

اگرچه این ایده خوبی است که رفتار خوب نوجوان خود را تأیید کنید، گاهی اوقات ممکن است مجبور شوید عواقبی را برای رفتار بد او تعیین کنید.

اگر این کار را می کنید، مهم است که این عواقب را دنبال کنید.

اشتباه رایجی که والدین مرتکب می شوند این است که عواقب آن را تهدید می کنند و سپس به آن عمل نمی کنند.

باور کنید یا نه، نوجوانان به دنبال حد و مرز هستند. آنها می خواهند بدانند که مرزها کجا هستند - به همین دلیل است که آنها مرزها را آزمایش می کنند.

8. این رفتار بی ادبانه را شخصی نکنید.

وقتی با یک نوجوان بی احترام سر و کار دارید، به راحتی درگیر احساسات خود می شوید. وقتی این کار را انجام می دهید، احتمالاً آن را شخصی می کنید.

اما این یک اشتباه است، زیرا چیزی که باید روی آن تمرکز کنید، رفتار است، نه شخص.

وقتی روی رفتار تمرکز می کنید نه روی شخص، آرامش را برای همه آسان تر می کند. این به شما و نوجوانتان اجازه می دهد تا از احساساتی شدن خودداری کنید.

9. از بحث های غیر ضروری بپرهیزید.

مشاجره با یک نوجوان بی احترام نتیجه مثبتی نخواهد داشت. مشاجرات تمایل به تشدید و خارج شدن از کنترل دارند.

وقتی عصبانی می شویم چیزهایی می گوییم که بعدا پشیمان می شویم.

در عوض، آرام بمانید و به یاد داشته باشید که می خواهید روی رفتار تمرکز کنید و وارد جنگ قدرت نشوید. اما این همیشه آسان نیست، زیرا نوجوانان طوفانی از احساسات را تجربه می کنند.

به یاد داشته باشید که به عنوان یک بزرگسال بهتر از نوجوان خود می توانید احساسات خود را کنترل کنید. این مزیتی است که باید از آن به خوبی استفاده کنید.

10. از به کار بردن جملات «تو هستی» و «باید» خودداری کنید.

هنگام مواجهه با نوجوان خود در مورد رفتار غیرقابل قبول، از بیان جملاتی مانند: "شما فردی خودخواه/تنبل/غیرهمکار/بی ادب هستید" خودداری کنید.

همچنین از بیان جملاتی مانند: "شما باید خیلی از تلفن خود استفاده نکنید / بیشتر کار کنید / در کلاس توجه کنید / مسئولیت پذیرتر باشید" خودداری کنید. به یاد داشته باشید، شما می خواهید به جای قضاوت در مورد نوجوان خود، روی رفتار تمرکز کنید.

از عباراتی استفاده کنید که به طور خاص بر روی رفتار تمرکز می کنند، مانند: "وقتی درخواست های من را نادیده می گیرید/ سر من فریاد می زنید، احساس می کنم به من بی احترامی می شود."

 

 

 

 

 

 

یادتان باشد در مواجهه با اضطراب نوجوان از این جملات استفاده نکنید:

نگران نباش

من هم استرس می گیرم

همه چی خوب میشه، درست میشه

اتفاقا تشویق کنید تا نگرانی ها و ترس هایش را برای شما بگوید..

هدف مهمی را که باید دنبال کنید، ایجاد یک فضای امن تا نوجوان بتواند به هر آنچه که در درونش رخ می­دهد یعنی، احساساتی که هم اکنون تجربه می­کند، افکاری که در ذهن دارد و حالت هایی که در بدنش رخ می­دهد، توجه کند. هر چقدر بتوانیم به آنچه که اکنون تجربه می­کنیم بدون قضاوت و برچسب(بد، وحشتناک،غیرقابل تحمل...) بدون اینکه بخواهیم از شر آن ها خلاص شویم، توجه کنیم، آن­گاه خود-آگاهی و خود-کنترلی بیشتری خواهیم داشت.

با این نوع گفتگو هدف بالا را دنبال کنید....

مامان: دنیا بنظر می­رسه نگرانی درسته؟

دنیا: اره خیلی

مامان: میتونی بهم بگی همین الان کجای بدنت احساس اضطراب (استرس و....) داری؟

دنیا: سرم سنگینه، حالت تهوع دارم، انگار قلبم داره از دهنم درمیاد، دلشوره دارم، پاهام بی حس شده...

مامان: میفهمم چه احساسی داری..(تأیید احساس)

دنیا من همین جا کنارت هستم، (درحالی که دستانش رو گرفته اید البته در صورت تمایل او) گفتگو ر ا به شکل زیر ادامه دهید..

دنیا چشمهات رو ببند و چند لحظه­ای سعی کن تمرکزت رو بیاری روی نفس هات... به حسی که از نفس کشیدن داری توجه کن.....به بالا و پایین شدن شکمت توجه کن... حالا تمرکزت رو بیار روی بدنت... ببین کجای بدنت بیشترین احساس اضطراب، استرس، ترس و نگرانی رو تجربه می­کنی... سعی کن از این حس نترسی و تمرکزت رو بذاری روی همین قسمت از بدنت و سعی کن آروم آروم نفس بکشی(به مدت 30 ثانیه).... حالا توجه کن ببین چه صداهایی می­شنوی....و حالا سه نفس عمیق و آروم بکش و چشمهات رو باز کن....

و بعداز آرام شدن سعی کنید با پرسیدن این سؤال، نوجوان را به سمت تفکر مؤثرتر هدایت کنید

مامان: دنیا میتونی بگی چی بیشتر از همه تو رو نگران می­کنه؟

دنیا: می­ترسم امتحانم رو خراب کنم، نمره پایین بگیرم، نگرانم دعوام کنی...

مامان: دنیا گفتی نگرانم نمره پایینی بگیرم درسته؟ مامان جان یادمه این نگرانی رو در مورد امتحان علوم هم داشتی درسته؟ دنیا نتیجه اون امتحان چی شد؟ اوهوم یعنی شواهد نشون می­ده این فکر واقعیت نداشت آره؟ تو قبلا این فکر رو داشتی، بنظر تو چی باعث شد این نمره رو بگیری؟ پس قرار نیست فکرهامون واقعی و درست باشند و نمره رو رقم بزنه درسته....

سایر افکار رو هم به شیوه به چالش می­کشیم...

 

 

 

آیا شما در حال فارغ التحصیلی از مدرسه هستید ولی هنوز مطمئن نیستید که چه کاری می خواهید انجام دهید؟

یک مدرک شغلی خاص همچنان یک گزینه عالی برای دانش آموزانی است که در مسیر دلخواه خود هستند. اما در مورد دانش‌آموزان متوسطه با علایق متعدد یا کسانی که می‌دانند می‌خواهند مثلاً چیزی مرتبط با سلامت یا طراحی مطالعه کنند، اما به طور خاص نمی‌دانند چه می خواهند، یا کسانی که نمی توانند مستقیماً از مدرسه به دانشگاه وارد شوند، بایستی مسیر دیگری را جستجو کنند.

ادامه مطلب...